Specyfika piłki ręcznej a wyzwania rekrutacyjne w sporcie amatorskim
Piłka ręczna, potocznie zwana szczypiorniakiem, jest dyscypliną wymagającą specyficznych zasobów ludzkich oraz infrastrukturalnych, co sprawia, że proces kompletowania drużyny jest znacznie bardziej skomplikowany niż w przypadku piłki nożnej czy koszykówki. Aby zrozumieć, jak znaleźć ludzi na piłkę ręczną, należy najpierw przeanalizować charakterystykę tego sportu, która determinuje profil poszukiwanego kandydata. W przeciwieństwie do sportów, które można uprawiać na osiedlowych boiskach o dowolnej nawierzchni, piłka ręczna wymaga dostępu do pełnowymiarowej hali sportowej z odpowiednim parkietem oraz specjalistycznymi bramkami, co już na wstępie zawęża grupę docelową do osób gotowych na logistyczne i finansowe zaangażowanie. Ponadto dynamika gry, wysoki poziom kontaktowości oraz skomplikowane przepisy dotyczące na przykład błędów kroków czy fauli ofensywnych sprawiają, że próg wejścia dla całkowitych nowicjuszy jest wyższy. Organizatorzy amatorskich rozgrywek muszą zatem mierzyć się z wyzwaniem znalezienia balansu między rekrutacją byłych zawodników, którzy posiadają odpowiednie nawyki ruchowe, a zachęcaniem entuzjastów sportu, którzy wymagają gruntownego przeszkolenia. Zrozumienie tych barier jest kluczowe dla opracowania skutecznej strategii poszukiwań, ponieważ pozwala na precyzyjne sformułowanie komunikatu rekrutacyjnego i skierowanie go do właściwych segmentów odbiorców, którzy nie zrażą się trudami tej pięknej, lecz wymagającej dyscypliny.
Analiza lokalnego potencjału sportowego i demograficznego
Pierwszym krokiem w procesie budowania drużyny piłki ręcznej powinna być szczegółowa diagnoza lokalnego środowiska sportowego, która pozwoli oszacować realną liczbę potencjalnych zainteresowanych w danym regionie. Należy wziąć pod uwagę historię piłki ręcznej w danym mieście lub dzielnicy, sprawdzając, czy w przeszłości funkcjonowały tam sekcje juniorskie lub kluby seniorskie, ponieważ byli wychowankowie takich struktur stanowią najbardziej obiecującą grupę docelową. Osoby, które trenowały w wieku szkolnym, ale przerwały karierę z powodu studiów, pracy lub kontuzji, często odczuwają nostalgię za parkietem i chętnie wracają do gry w formie rekreacyjnej, o ile stworzy się im ku temu odpowiednie warunki. Warto również przeanalizować strukturę demograficzną okolicy pod kątem wieku mieszkańców, gdyż piłka ręczna jest sportem wysoce urazowym i wymagającym kondycyjnie, co sprawia, że trzon amatorskich drużyn stanowią zazwyczaj osoby w przedziale wiekowym od dwudziestu do czterdziestu lat. Badanie potencjału powinno obejmować także identyfikację konkurencyjnych inicjatyw sportowych, aby ocenić, czy w danym momencie nie występuje przesycenie rynku amatorskich lig, co mogłoby utrudnić zebranie wymaganej liczby minimum dwunastu lub czternastu zawodników niezbędnych do prowadzenia sensownych treningów i rozgrywania meczów sparingowych.
Wykorzystanie mediów społecznościowych w poszukiwaniu graczy
Współczesna rekrutacja do amatorskich drużyn sportowych opiera się w głównej mierze na mediach społecznościowych, które oferują precyzyjne narzędzia dotarcia do osób o określonych zainteresowaniach i lokalizacji. Aby skutecznie znaleźć ludzi na piłkę ręczną, nie wystarczy jedynie opublikować postu na prywatnym profilu, lecz konieczne jest strategiczne wykorzystanie grup tematycznych, lokalnych forów dyskusyjnych oraz płatnych kampanii reklamowych targetowanych na entuzjastów sportu w promieniu kilku kilometrów od planowanego miejsca treningów. Kluczowym elementem jest tutaj odpowiednie sformułowanie ogłoszenia, które powinno jasno określać poziom zaawansowania, koszty, lokalizację oraz cel spotkań, czy jest to czysta rekreacja, czy przygotowania do ligi amatorskiej. Warto tworzyć dedykowane wydarzenia cykliczne, które pozwalają na bieżąco monitorować listę obecności i budować społeczność wokół inicjatywy jeszcze przed pierwszym gwizdkiem. Algorytmy portali społecznościowych premiują treści angażujące, dlatego dobrym pomysłem jest publikowanie krótkich relacji wideo z treningów lub meczów, które pokazują atmosferę w drużynie i realny poziom gry, co pozwala potencjalnym kandydatom na szybką weryfikację, czy dana grupa odpowiada ich umiejętnościom i oczekiwaniom. Ważne jest także aktywne monitorowanie komentarzy i szybkie reagowanie na zapytania, ponieważ w początkowej fazie budowania zespołu każdy zainteresowany gracz jest na wagę złota.
Aplikacje i platformy dedykowane amatorom sportu
Oprócz ogólnych mediów społecznościowych, coraz większą rolę w organizowaniu życia sportowego odgrywają specjalistyczne aplikacje mobilne i platformy internetowe stworzone z myślą o łączeniu ludzi chcących wspólnie uprawiać sport. Narzędzia te pozwalają na tworzenie profili zawodników z określeniem ich pozycji na boisku, poziomu zaawansowania oraz dyspozycyjności czasowej, co znacznie ułatwia proces selekcji i kompletowania składu. Wykorzystanie takich platform pozwala na zautomatyzowanie wielu procesów organizacyjnych, takich jak zbieranie składek za wynajem hali, tworzenie list rezerwowych czy komunikacja wewnątrz grupy, co zdejmuje część ciężaru z barków organizatora i profesjonalizuje całe przedsięwzięcie w oczach uczestników. Wiele z tych aplikacji posiada wbudowane systemy ocen i recenzji, dzięki którym można zweryfikować rzetelność potencjalnych graczy, co jest istotne w kontekście unikania osób, które notorycznie odwołują swoją obecność w ostatniej chwili, dezorganizując trening. Rejestracja drużyny w popularnych bazach obiektów sportowych i lig amatorskich zwiększa jej widoczność w sieci, sprawiając, że osoby wpisujące w wyszukiwarkę frazę jak znaleźć ludzi na piłkę ręczną w danym mieście, trafią bezpośrednio na naszą inicjatywę. Warto regularnie aktualizować status drużyny na tych platformach, informując o wolnych miejscach na konkretne pozycje, na przykład poszukiwaniu bramkarza czy leworęcznego rozgrywającego.
Współpraca z lokalnymi instytucjami edukacyjnymi
Szkoły średnie oraz uczelnie wyższe są naturalnym rezerwuarem talentów sportowych i osób aktywnych fizycznie, dlatego nawiązanie współpracy z tymi instytucjami może przynieść wymierne korzyści w procesie rekrutacji do amatorskiej drużyny piłki ręcznej. Nauczyciele wychowania fizycznego oraz trenerzy akademiccy często posiadają wiedzę o utalentowanych uczniach lub studentach, którzy kończą edukację i szukają miejsca do kontynuowania przygody ze sportem poza strukturami szkolnymi. Umieszczenie plakatów informacyjnych w gablotach przy salach gimnastycznych, na kampusach uczelnianych czy w akademikach pozwala dotrzeć do młodych ludzi, którzy dysponują czasem i energią, a często brakuje im jedynie impulsu do działania. Warto również rozważyć organizację spotkań pokazowych lub mini turniejów we współpracy z samorządem studenckim, co nie tylko promuje drużynę, ale także integruje lokalne środowisko akademickie wokół dyscypliny. Studenci kierunków związanych z wychowaniem fizycznym czy fizjoterapią mogą być zainteresowani dołączeniem do zespołu nie tylko jako zawodnicy, ale także jako osoby wspierające proces treningowy, co podnosi jakość zajęć. Budowanie relacji z uczelniami może również ułatwić dostęp do infrastruktury sportowej na preferencyjnych warunkach, co jest istotnym argumentem przyciągającym graczy zwracających uwagę na koszty uczestnictwa w zajęciach.
Rola ośrodków sportu i rekreacji w budowaniu drużyny
Miejskie Ośrodki Sportu i Rekreacji oraz prywatne kompleksy sportowe to miejsca, w których codziennie przewijają się setki osób zainteresowanych aktywnością fizyczną, co czyni je idealnym punktem do prowadzenia działań rekrutacyjnych. Nawiązanie dialogu z zarządcami takich obiektów może skutkować możliwością pozostawienia ulotek w recepcji, wywieszenia baneru reklamowego na hali lub zamieszczenia informacji o naborze na stronie internetowej ośrodka. Często pracownicy obsługi hali doskonale wiedzą, które grupy wynajmujące obiekt mają braki kadrowe lub które terminy są wolne, co może pomóc w połączeniu pojedynczych graczy w większe zespoły. Ośrodki sportu są również organizatorami różnego rodzaju imprez masowych i turniejów, podczas których można wystawić stoisko promocyjne lub po prostu obserwować trybuny w poszukiwaniu osób żywo reagujących na wydarzenia boiskowe, co może świadczyć o ich zainteresowaniu piłką ręczną. Współpraca z lokalnym ośrodkiem sportu może również przybrać formę patronatu nad drużyną, co dodaje inicjatywie wiarygodności i prestiżu, a także może wiązać się ze wsparciem sprzętowym lub promocyjnym. Warto pamiętać, że osoby regularnie odwiedzające obiekty sportowe, nawet jeśli uprawiają inne dyscypliny, mają już wyrobiony nawyk aktywności fizycznej, co czyni ich łatwiejszym celem rekrutacyjnym niż osoby całkowicie bierne.
Tradycyjne metody ogłoszeniowe i marketing szeptany
Mimo dominacji mediów cyfrowych, tradycyjne metody ogłoszeniowe oraz tak zwany marketing szeptany wciąż pozostają niezwykle skutecznymi narzędziami w budowaniu lokalnych społeczności sportowych, zwłaszcza w mniejszych miastach i dzielnicach. Rozwieszanie estetycznych i czytelnych plakatów w strategicznych punktach miasta, takich jak słupy ogłoszeniowe, tablice w parkach, witryny sklepów sportowych czy poczekalnie w przychodniach, pozwala dotrzeć do osób, które nie są aktywne w mediach społecznościowych lub przeoczyły internetowe kampanie. Kluczem do sukcesu w marketingu szeptanym jest natomiast aktywizacja obecnych członków drużyny lub znajomych, aby ci rozpuszczali wici w swoich środowiskach pracy, rodzinach czy kręgach towarzyskich. Osobista rekomendacja od zaufanej osoby jest często najsilniejszym impulsem do podjęcia decyzji o przyjściu na pierwszy trening, ponieważ niweluje obawy przed wejściem w nowe, nieznane środowisko. Warto zachęcać zawodników do przyprowadzania na treningi kolegów, oferując na przykład zwolnienie z opłaty za salę za każdą nową osobę, która zdecyduje się dołączyć do drużyny na stałe. Taka oddolna rekrutacja zazwyczaj przynosi kandydatów lepiej dopasowanych charakterologicznie do grupy, co sprzyja budowaniu dobrej atmosfery w szatni i na boisku.
Organizacja treningów otwartych jako narzędzie selekcji
Skutecznym sposobem na przyciągnięcie dużej liczby zainteresowanych i jednoczesną weryfikację ich umiejętności jest organizacja cyklicznych treningów otwartych, które są promowane jako niezobowiązujące wydarzenia dla każdego. Taka formuła pozwala potencjalnym graczom na sprawdzenie się bez konieczności składania długoterminowych deklaracji, co znacznie obniża barierę wejścia i zachęca nawet tych nieśmiałych lub niepewnych swojej formy. Podczas treningu otwartego organizator ma szansę ocenić nie tylko poziom sportowy kandydatów, ale także ich zaangażowanie, kulturę osobistą oraz umiejętność współpracy w grupie, co jest kluczowe dla późniejszego funkcjonowania drużyny. Ważne jest, aby taki trening był prowadzony w sposób profesjonalny, z zaplanowaną rozgrzewką, ćwiczeniami technicznymi i grą właściwą, co od razu buduje wizerunek dobrze zorganizowanej grupy. Po zakończeniu zajęć warto poświęcić czas na rozmowę z uczestnikami, przedstawienie wizji rozwoju drużyny oraz zebranie danych kontaktowych, co pozwoli na dalszą komunikację i konwersję uczestników jednorazowych w stałych członków zespołu. Treningi otwarte mogą być również okazją do integracji obecnego składu z nowymi twarzami, co pozwala uniknąć tworzenia się zamkniętych podgrup i sprzyja asymilacji nowych zawodników.
Budowanie kultury organizacyjnej przyciągającej zawodników
Długofalowy sukces w utrzymaniu i pozyskiwaniu ludzi na piłkę ręczną zależy w dużej mierze od stworzenia atrakcyjnej kultury organizacyjnej, która sprawia, że zawodnicy czują się częścią czegoś więcej niż tylko grupy osób wspólnie wynajmujących salę. Jasno określone zasady funkcjonowania, transparentność finansowa, szacunek wzajemny oraz dbałość o atmosferę w szatni to fundamenty, które przyciągają ludzi szukających odskoczni od codziennych problemów i stresu zawodowego. Warto zadbać o elementy tożsamościowe, takie jak nazwa drużyny, herb, a w dalszej perspektywie jednolite stroje meczowe, co buduje poczucie przynależności i dumy z reprezentowania barw zespołu. Organizacja spotkań integracyjnych poza boiskiem, wspólne oglądanie meczów reprezentacji czy wyjazdy na turnieje amatorskie cementują więzi między zawodnikami i sprawiają, że drużyna staje się ważnym elementem ich życia towarzyskiego. Kultura organizacyjna powinna również uwzględniać otwartość na różnorodność i tolerancję dla błędów, zwłaszcza w grupach amatorskich, gdzie priorytetem powinna być dobra zabawa i rozwój, a nie tylko wynik sportowy. Zadowoleni z atmosfery zawodnicy stają się naturalnymi ambasadorami drużyny, przyciągając do niej kolejne osoby swoim pozytywnym nastawieniem i opowieściami o świetnym klimacie panującym w zespole.
Profilowanie poszukiwanych zawodników na konkretne pozycje
W piłce ręcznej każda pozycja na boisku wymaga innego zestawu cech fizycznych i umiejętności, dlatego ogólne hasło szukamy ludzi do gry może być mniej skuteczne niż precyzyjnie sprofilowane ogłoszenia skierowane na konkretne role. Bramkarz w piłce ręcznej to specyficzna funkcja wymagająca dużej odwagi, gibkości i specyficznej psychiki, dlatego poszukiwania osoby na tę pozycję często wymagają oddzielnej strategii i komunikacji podkreślającej unikalność tej roli. Podobnie wygląda sytuacja z graczami leworęcznymi, którzy są niezwykle pożądani na prawym skrzydle i prawym rozegraniu, stanowiąc towar deficytowy w każdej drużynie, od amatorskiej po zawodową. Tworząc komunikaty rekrutacyjne, warto używać języka korzyści dopasowanego do danej pozycji, na przykład kusząc obrotowych możliwością twardej walki wręcz na kole, a skrzydłowych szansą na zaprezentowanie szybkości i skoczności w kontratakach. Precyzyjne określenie, kogo dokładnie brakuje w układance zespołu, pokazuje profesjonalne podejście organizatora i pozwala potencjalnym kandydatom lepiej ocenić swoją przydatność do drużyny, co zmniejsza ryzyko rozczarowania po obu stronach. Warto również być otwartym na przekwalifikowanie zawodników z innych dyscyplin, na przykład bramkarz piłkarski może mieć predyspozycje do gry w bramce w szczypiorniaku, a wysoki koszykarz może świetnie sprawdzić się jako rozgrywający rzucający z drugiej linii.
Integracja z istniejącymi grupami innych dyscyplin
Często zdarza się, że w danym mieście funkcjonują prężne grupy amatorskie uprawiające inne sporty zespołowe, takie jak koszykówka, siatkówka czy futsal, które mogą stanowić doskonałą bazę rekrutacyjną dla nowo powstającej drużyny piłki ręcznej. Wiele osób aktywnych fizycznie lubi urozmaicenie i chętnie spróbuje swoich sił w nowej dyscyplinie, zwłaszcza jeśli terminy treningów nie będą ze sobą kolidować. Nawiązanie kontaktu z organizatorami takich grup i zaproponowanie wymiany partnerskiej lub wspólnego treningu pokazowego może przynieść obopólne korzyści i doprowadzić do przepływu zawodników między sekcjami. Piłka ręczna, łącząc w sobie elementy biegania, skakania, rzutów i walki fizycznej, może być atrakcyjną alternatywą dla osób znudzonych monotonią dotychczasowych treningów lub szukających nowych wyzwań motorycznych. Warto przedstawiać szczypiorniaka jako sport ogólnorozwojowy, który doskonale uzupełnia trening w innych dyscyplinach, poprawiając koordynację, siłę dynamiczną i wytrzymałość. Integracja środowisk sportowych może również prowadzić do powstawania wielosekcyjnych stowarzyszeń amatorskich, które mają silniejszą pozycję negocjacyjną w rozmowach z władzami miasta czy zarządcami obiektów sportowych, co ułatwia rozwój każdej z dyscyplin, w tym piłki ręcznej.
Aspekty logistyczne i finansowe zachęcające do dołączenia
Dla wielu potencjalnych zawodników kluczową barierą w podjęciu decyzji o dołączeniu do drużyny są kwestie logistyczne i finansowe, dlatego ich przejrzyste i atrakcyjne przedstawienie jest istotnym elementem strategii rekrutacyjnej. Lokalizacja hali sportowej powinna być dobrze skomunikowana, z dostępem do parkingu i szatni z prysznicami, co znacznie podnosi komfort uczestnictwa w zajęciach, zwłaszcza w godzinach wieczornych po pracy. Model finansowania drużyny musi być jasny od samego początku, niezależnie od tego, czy opiera się na składkach miesięcznych, opłatach jednorazowych za trening, czy poszukiwaniu zewnętrznych sponsorów pokrywających koszty wynajmu. Warto rozważyć wprowadzenie pierwszego treningu gratis, co eliminuje ryzyko finansowe dla nowicjuszy chcących jedynie sprawdzić, czy ten sport jest dla nich. Elastyczność w podejściu do płatności, na przykład możliwość płacenia tylko za obecności lub zniżki dla studentów i osób w trudniejszej sytuacji materialnej, może zdecydować o tym, czy dana osoba dołączy do zespołu. Transparentne rozliczanie się z zebranych funduszy buduje zaufanie do organizatora i sprawia, że zawodnicy chętniej angażują się w życie drużyny, wiedząc, że ich pieniądze są wydawane celowo i gospodarnie. Dobra organizacja logistyczna to sygnał, że szanuje się czas i pieniądze uczestników.
Utrzymanie zaangażowania i przeciwdziałanie rotacji
Znalezienie ludzi na piłkę ręczną to tylko połowa sukcesu, drugą i często trudniejszą częścią jest utrzymanie ich w drużynie na dłuższy czas i zapobieganie wysokiej rotacji składu. Kluczem do retencji zawodników jest dbałość o jakość treningów, które powinny być zróżnicowane, dostosowane do poziomu grupy i prowadzone z odpowiednią intensywnością, aby nikt nie czuł się znudzony ani zniechęcony zbyt wysokimi wymaganiami. Ważne jest regularne zbieranie informacji zwrotnej od graczy, pytając ich o to, co im się podoba, a co chcieliby zmienić, co daje im poczucie wpływu na kształt drużyny. Celebrowanie małych sukcesów, indywidualne pochwały oraz zauważanie postępów poszczególnych osób budują motywację wewnętrzną i przywiązanie do grupy. W przypadku pojawienia się konfliktów lub napięć w zespole, szybka i konstruktywna interwencja organizatora jest niezbędna, aby nie dopuścić do rozpadu atmosfery. Utrzymanie stałego trzonu zespołu jest kluczowe dla rozwoju taktycznego i zgrania, co przekłada się na lepszą jakość gry i większą satysfakcję z uprawiania sportu. Warto również dbać o komunikację poza treningami, tworząc grupę dyskusyjną, gdzie można wymieniać się uwagami, filmikami szkoleniowymi czy po prostu żartować, co podtrzymuje zainteresowanie tematem piłki ręcznej przez cały tydzień.
Tworzenie struktur amatorskiej ligi w regionie
Jeśli w regionie brakuje zorganizowanych rozgrywek, inicjatywa stworzenia własnej amatorskiej ligi piłki ręcznej może być potężnym magnesem przyciągającym nowe osoby i całe zespoły. Rywalizacja ligowa wyzwala dodatkowe pokłady motywacji, nadaje sens treningom i pozwala na regularne sprawdzanie swoich umiejętności na tle innych drużyn. Stworzenie ligi, nawet w minimalnym wymiarze trzech lub czterech zespołów, generuje szum medialny i zainteresowanie lokalnej społeczności, co ułatwia pozyskiwanie partnerów, sponsorów i oczywiście nowych zawodników. System rozgrywek powinien być dostosowany do możliwości amatorów, z meczami rozgrywanymi w weekendy lub wieczorami, uproszczonymi procedurami licencyjnymi i profesjonalną obsługą sędziowską, co podnosi rangę wydarzenia. Liga staje się platformą wymiany doświadczeń, integracji środowiska i promocji dyscypliny, a każda kolejka ligowa to okazja do rekrutacji kibiców, którzy mogą zapragnąć wejść na parkiet. Regularne publikowanie tabel, wyników i statystyk indywidualnych w internecie buduje historię rozgrywek i pozwala zawodnikom poczuć się jak profesjonaliści, co jest silnym bodźcem do kontynuowania przygody z piłką ręczną.
Psychologia grupy sportowej i zarządzanie relacjami
Skuteczne zarządzanie amatorską drużyną piłki ręcznej wymaga nie tylko umiejętności organizacyjnych, ale także podstawowej wiedzy z zakresu psychologii sportu i dynamiki grupowej. Każdy zespół przechodzi przez różne fazy rozwoju, od formowania, przez docieranie się i konflikty, aż po stabilizację i efektywne działanie, a rolą lidera jest umiejętne nawigowanie przez te etapy. Zrozumienie indywidualnych motywacji zawodników, czy grają dla rywalizacji, dla zdrowia, czy dla towarzystwa, pozwala na odpowiednie dobieranie komunikatów i zadań, co maksymalizuje zaangażowanie każdego członka grupy. Budowanie poczucia odpowiedzialności za zespół, na przykład poprzez przydzielanie ról takich jak skarbnik, kronikarz czy osoba odpowiedzialna za sprzęt, sprawia, że zawodnicy czują się współgospodarzami inicjatywy i trudniej im zrezygnować z udziału. Ważne jest także umiejętne zarządzanie porażkami i trudnymi momentami, przekuwając je w lekcje i motywację do dalszej pracy, zamiast szukania winnych. Lider musi być autorytetem, ale jednocześnie osobą dostępną i empatyczną, która potrafi słuchać i reagować na potrzeby grupy. Dobra atmosfera psychiczna w drużynie jest najlepszym magnesem rekrutacyjnym, ponieważ wieści o zgranym i wspierającym się zespole szybko rozchodzą się w środowisku sportowym.
Długofalowe strategie rozwoju społeczności szczypiorniaka
Myślenie o rozwoju amatorskiej piłki ręcznej nie powinno ograniczać się tylko do doraźnego skompletowania składu na najbliższy mecz, lecz obejmować długofalową wizję budowania trwałej społeczności wokół tej dyscypliny. Warto inwestować w szkolenie trenerów i sędziów wywodzących się z grupy amatorskiej, co uniezależnia środowisko od zewnętrznych zasobów i pozwala na samowystarczalność organizacyjną. Promocja piłki ręcznej wśród dzieci i młodzieży, na przykład poprzez organizację zajęć dla dzieci zawodników, to inwestycja w przyszłe pokolenia graczy, którzy zasilą szeregi dorosłych drużyn. Współpraca z lokalnymi władzami samorządowymi w celu poprawy infrastruktury sportowej, na przykład lobbowanie za budową nowych hal czy remontem istniejących, to działanie na rzecz całego środowiska. Budowanie marki lokalnej piłki ręcznej poprzez obecność w mediach, udział w akcjach charytatywnych czy organizację wydarzeń dla mieszkańców miasta sprawia, że dyscyplina ta przestaje być niszowa i zyskuje sympatię społeczną. Konsekwentna realizacja strategii rozwoju, opartej na pasji, zaangażowaniu i profesjonalizmie, gwarantuje, że pytanie jak znaleźć ludzi na piłkę ręczną przestanie być problemem, a stanie się przyjemnym wyzwaniem selekcji spośród wielu chętnych kandydatów.